Who invented the growth mindset?

De term 'growth mindset' is vandaag de dag een stevig verankerd concept in onderwijs, psychologie en het bedrijfsleven. Het verwijst naar de overtuiging dat intelligentie en capaciteiten niet vaststaan, maar kunnen worden ontwikkeld door toewijding, inspanning en het omarmen van uitdagingen. Hoewel het idee vaak als een moderne psychologische ontdekking wordt gepresenteerd, is het cruciaal om te begrijpen dat het niet zomaar uit de lucht is komen vallen.

De persoon die deze specifieke term heeft gemunt en het wetenschappelijke kader erachter heeft uitgewerkt, is de Amerikaanse psycholoog Carol S. Dweck. Haar baanbrekende onderzoek, beginnend in de jaren zeventig en tachtig, legde de basis. Samen met haar collega's bestudeerde ze hoe leerlingen reageerden op falen. Ze ontdekte een patroon: sommige kinderen zagen een mislukking als een catastrofe en een bewijs van hun onvermogen, terwijl anderen het zagen als een waardevolle aanwijzing om harder te werken of hun strategie aan te passen.

Dweck formaliseerde deze observaties in de theorie van de fixed mindset (statische mindset) versus de growth mindset (groeimindset). Haar boek 'Mindset: The New Psychology of Success' uit 2006 bracht het concept naar een breed publiek en veroorzaakte een ware paradigmaverschuiving. Het werk van Dweck bouwt voort op fundamenten van eerdere denkers, zoals de ontwikkelingspsycholoog Lev Vygotsky, die het belang van sociale interactie en de 'zone van naaste ontwikkeling' benadrukte.

Dus, hoewel de onderliggende filosofieën over leren en ontwikkeling ouder zijn, is het antwoord op de vraag duidelijk: Carol S. Dweck is de uitvinder van de term en de pionier van het wetenschappelijke onderzoek naar de growth mindset. Haar werk vertaalde een intuïtief idee naar een krachtig, empirisch onderbouwd model dat ons begrip van motivatie en prestatie blijvend heeft veranderd.

De rol van Carol Dweck's onderzoek in de ontwikkeling van het concept

Hoewel het idee van veranderbare intelligentie filosofische wortels heeft, is het Carol Dweck die het concept 'growth mindset' empirisch ontdekte, definieerde en populariseerde. Haar baanbrekende onderzoek vormt de wetenschappelijke kern van het begrip.

In de jaren 70 en 80 onderzocht Dweck, samen met collega's, hoe kinderen reageerden op uitdaging en falen. Ze observeerde dat sommige leerlingen gefascineerd raakten door moeilijke taken, terwijl anderen snel hulpeloos werden. Deze observatie leidde tot de formulering van de 'impliciete theorieën van intelligentie'. Haar onderzoek toonde aan dat kinderen met een 'fixed mindset' geloven dat intelligentie statisch is, terwijl kinderen met een 'growth mindset' geloven dat intelligentie kan worden ontwikkeld.

Dweck's experimenten waren cruciaal. In één sleutelstudie kregen kinderen relatief eenvoudige puzzels, gevolgd door zeer uitdagende. Kinderen met een growth mindset zagen de moeilijke puzzels als een kans om iets nieuws te leren, terwijl de fixed mindset-groep het ervoer als een bewijs van hun beperkte kunnen. Dit verschil in interpretatie had directe gevolgen voor hun doorzettingsvermogen en prestaties.

Haar boek 'Mindset: The New Psychology of Success' (2006) vertaalde deze decennia aan academisch onderzoek naar een toegankelijk en invloedrijk model voor een breed publiek. Hierin consolideerde ze de terminologie en presenteerde ze de twee mindsets als een verklarend kader voor prestaties in onderwijs, sport en bedrijfsleven.

Dus, hoewel niemand het fundamentele idee van 'kunnen groeien' heeft uitgevonden, is het Carol Dweck die het transformeerde van een abstract principe naar een wetenschappelijk onderbouwd psychologisch construct. Haar onderzoek bood de meetbare definities, experimentele bewijzen en de concrete taal die nodig waren om het concept wereldwijd te verspreiden en toe te passen.

Hoe het idee van 'growth' en 'fixed' mindsets uit eerdere psychologische theorieën voortkwam

Hoewel Carol Dweck de termen 'growth mindset' en 'fixed mindset' heeft gemunt en het concept populair heeft gemaakt, zijn de wortels ervan diep verankerd in decennia van psychologisch onderzoek. Het centrale idee–dat overtuigingen over de maakbaarheid van capaciteiten cruciaal zijn–is een synthese van invloedrijke stromingen.

Een fundamentele basis ligt in de sociale-leertheorie van Albert Bandura. Zijn werk over zelfeffectiviteit, het geloof in iemands vermogen om taken te volbrengen en doelen te bereiken, is direct verwant. Bandura toonde aan dat dit geloof, meer dan de feitelijke vaardigheden, motivatie en veerkracht bepaalt. Dit legde de psychologische bouwsteen voor het idee dat een overtuiging (over de eigen capaciteit) een krachtige drijfveer is.

Verder bouwt het mindset-concept voort op onderzoek naar prestatiemotivatie, met name het werk van psychologen als John Atkinson. Dit veld onderscheidde al eerder de angst om te falen (failure-avoidance) van het verlangen om te slagen (success-oriented). Een fixed mindset vertoont sterke parallellen met failure-avoidance, waarbij uitdagingen worden gemeden om het ego te beschermen.

Ook de theorie over aangeleerde hulpeloosheid van Martin Seligman speelt een rol. Deze theorie laat zien hoe individuen, na herhaaldelijk negatieve ervaringen waar ze geen controle over hebben, kunnen opgeven en geloven dat hun acties er niet toe doen. Dit staat dicht bij de hulpeloosheid die een fixed mindset kan veroorzaken bij tegenslag.

Belangrijk is de invloed van ontwikkelingspsycholoog Robert Sternberg. Zijn werk over 'impliciete theorieën' van intelligentie is de meest directe voorloper. Sternberg stelde dat mensen ofwel een 'entiteitstheorie' (intelligentie is vast) ofwel een 'incrementele theorie' (intelligentie is ontwikkelbaar) aanhangen. Dweck's grote verdienste was het operationaliseren van deze academische concepten tot het toegankelijke en toepasbare mindset-model, waarbij ze de focus verbreedde van alleen intelligentie naar kwaliteiten in het algemeen.

Zo is het mindset-concept niet ex nihilo ontstaan, maar een briljante integratie van deze stromingen. Het vertaalde complexe psychologische constructen naar een helder kader dat verklaart hoe kernovertuigingen over leerbaarheid motivatie, gedrag en uiteindelijk prestaties sturen.

Veelgestelde vragen:

Wie heeft het concept 'growth mindset' bedacht?

Het concept van de 'growth mindset' is bedacht door de Amerikaanse psychologe Carol S. Dweck. Haar baanbrekende onderzoek naar motivatie en prestaties, vooral bij kinderen, leidde tot de formulering van deze theorie. Dweck introduceerde de termen 'fixed mindset' (statische denkwijze) en 'growth mindset' (groei-denken) in haar boek 'Mindset: The New Psychology of Success' uit 2006. Haar werk bouwt voort op decennia van onderzoek binnen de ontwikkelingspsychologie en onderwijspsychologie.

Was Carol Dweck de eerste die dit idee had?

Nee, Carol Dweck was niet de eerste denker over leren en ontwikkeling, maar zij gaf het een naam en een wetenschappelijke basis. Haar werk is sterk beïnvloed door eerdere psychologen. Belangrijke invloeden zijn de Sovjet-psycholoog Lev Vygotsky, die het belang van sociale interactie en de 'zone van naaste ontwikkeling' benadrukte, en de neurowetenschappelijke ontdekkingen over neuroplasticiteit. Dweck's grote verdienste is dat zij deze ideeën combineerde tot een toegankelijk en toepasbaar kader voor onderwijs en persoonlijke ontwikkeling, ondersteund door eigen experimenteel onderzoek.

Heeft Dweck het concept alleen ontwikkeld, of waren er andere belangrijke onderzoekers?

Carol Dweck is de centrale figuur, maar haar werk is een resultaat van samenwerking en wetenschappelijke dialoog. Een zeer belangrijke medewerker was haar collega aan Stanford University, de psycholoog David Scott Yeager. Yeager heeft veel onderzoek gedaan naar hoe de growth mindset specifiek bij adolescenten kan worden toegepast. Samen hebben zij grootschalige studies opgezet om de effecten in echte klaslokalen te meten. Ook haar eerdere werk met Ellen Leggett was fundamenteel. Je kunt dus stellen dat Dweck de grondlegger is, maar dat een netwerk van wetenschappers het onderzoek heeft verdiept en verbreed.

Wat was het belangrijkste experiment dat tot de growth mindset-theorie leidde?

Een van de meest sprekende experimenten uit Dweck's vroege onderzoek betrof kinderen en uitdagende puzzels. Ze ontdekte dat sommige kinderen, na een moeilijke taak, juist kozen voor nóg moeilijkere taken. Deze kinderen zagen falen niet als een bewijs van onvermogen, maar als een kans om iets nieuws te leren. Andere kinderen vermeden verdere uitdaging. Dit observatie was een kernmoment. Het leidde tot het besef dat de overtuiging over intelligentie – of deze vaststaat of kan groeien – het gedrag fundamenteel stuurt. Later onderzoek toonde aan dat leerlingen die geprezen werden voor hun inspanning (proces) beter presteerden dan leerlingen geprezen voor hun intelligentie (persoon).